เชย - Friday

ท่ามกลางเมืองที่แสนกว้างใหญ่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย มีเด็กหญิงคนหนึ่งชื่อ ด.ญ.ความรัก ทุกๆ วัน ด.ญ.ความรักจะเดินทางไปที่ต่างๆ เพียงลำพังด้วยสองเท้าเปือยเปล่า โดยไม่สนว่าพื้นที่ที่เธอเหยียบจะสกปรก หรือสะอาด หรือร้อนระอุ หรือชื้นแฉะ หรือเต็มไปด้วยกิ่งไม้ เศษแก้วต่างๆ ที่จะทิ่มแทงเท้าอันบอบบางของเธอ
ด.ญ.ความรักยังมีความสุขกับการเดินทางด้วยเท้าเปล่า เธอยังคงเดิน เดิน และเดินไปเรื่อยๆ อย่างเดียวดาย......
แต่แล้ววันหนึ่งระหว่างเดินทางตามปกติของ ด.ญ.ความรัก เธอรู้สึกเจ็บปวดที่เท้าทั้งสองข้างจนไม่อยากเดินทางต่อไป ความรู้สึกเหงา และ ว้าเหว่ ก็เข้ามาหาเธอทันที
ทันใดนั้นเอง ด.ญ.ความรัก ก็ได้พบกับ “นายรองเท้า” ซึ่งเป็นรองเท้าเก่าๆ คู่หนึ่งไม่ได้สะดุดตาอะไร นายรองเท้าก็ทัก ด.ญ.ความรักอย่างเป็นมิตร “เท้าเธอเจ็บมาก ถ้ารังเกียจ ให้ฉันเดินทางไปพร้อมๆ กับเธอได้มั๊ย ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอเอง” ด.ญ.ความรักได้ยินเพียงเท่านั้น ความรู้สึกอ้างว้างเดียวดายที่เคยมี ก้มลายหายไปทันที เธอจึงตัดสินใจจะเดินทางไปในทุกๆ ที่พร้อมกับนายรองเท้า
แต่ต่อมาไม่นาน ด.ญ.ความรักก็ได้พบกับรองเท้าคู่ใหม่โดยบังเอิญ รองเท้าคู่นี้แตกต่างจากนายรองเท้ามากนัก เพราะเขาทั้งใหม่ สะอาด สีสันสะดุดตา และดีไซน์นำสมัย อีกทั้งยังเป็นรองเท้าแบรนด์เนมที่มีราคาแพงอีกด้วย ด.ญ.ความรักจึงตัดสินใจที่จะทิ้ง “นายรองเท้า” แม้ว่าเขาจะสวมใส่สบายและพร้อมจะก้าวเดินไปกับเธอทุกที่
ด.ญ.ความรักได้สวมรองเท้าคู่ใหม่ที่สุดแสนจะ Perfect ถึงแม้ว่ามันอาจไม่พอดีกับเท้าเธอ เพียงเพื่อต้องการให้ตัวเองดูดีขึ้นในสายตาของผู้อื่น ด.ญ.ความรักถึงกับยอมให้รองเท้ากัดจนเธอเจ็บปวดทรมาน แต่เธอก็อดทน และพยายามเดินไปข้างหน้าต่อไป ทั้งที่ในใจเธอไม่มีความสุขเลย
เพียงไม่กี่วัน ด.ญ.ความรักก็รู้สึกว่าเธอกับรองเท้าคู่ใหม่นั้นเข้ากันไม่ได้เลย เพราะหลายครั้งที่เขาทำให้เธอเสียใจ เขาไม่พร้อมจะเดินทางไปกับเธอในทุกๆ ที่ เขากลัวการลำบาก เขากลัวถูกแปดเปื้อนจากพื้นดิน โคลนที่สกปรก ด.ญ.ความรักกลับมานั่งทบทวนดูเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมา เธอพบว่าระหว่างเธอกับรองเท้าคู่ใหม่นั้นยังขาดความเข้าใจ ทำให้ตลอดระยะเวลาการเดินทางทั้งคู่ต้องพบกับปัญหาเสมอ ถึงแม้ว่าใครๆ ต่างพากันอิจฉาเธอที่ได้ครอบครองรองเท้าคู่ใหม่ แต่เธอ.....ก็เลือกที่จะถอดออก และกลับมาเดินเท้าเปล่าดังเดิม มันอาจจะเจ็บเท้าบ้างในบางครั้ง แต่เธอก็สบายใจเพราะเธอสามารถจะเดินทางไปได้ในทุกๆ ที่ ที่เธอต้องการ
ด.ญ.ความรัก เดินทางลำพังมาเป็นเวลานานพอสมควร เธอเริ่มรู้สึกกลัว เหงา และโดดเดี่ยว เธออยากมีเพื่อนสักคนที่เข้าใจเธอ และพร้อมจะเดินทางไปกับเอในทุกๆ ที่ ที่เธอต้องการ ทันใดนั้นเอง เธอก็ได้ยินเสียงอันคุ้นเคย ตะโกนถามเธอว่า “อยากมีเพื่อนร่วมทางสักคนไหมครับ” ใช่แล้ว! มันเป็นเสียงของเขา....นายรองเท้า...
ด.ญ.ความรัก ดีใจมากจนไม่อาจกลั้นน้ำตาไว้ได้ เพราะเธอคิดว่าคงไม่มีโอกาสได้เจอเขาอีก หลังจากที่เธอได้ตัดสินใจทิ้งเขาไปในวันนั้น นายรองเท้ายังคงพูดประโยคเดิมๆ กับเธออีกครั้งว่า ”ถ้าไม่รังเกียจ ให้ฉันเดินทางไปพร้อมๆ กับเธอได้มั๊ย ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอเอง” ด.ญ.ความรัก ยิ้มและตอบกลับไปว่า “ขอบใจนะ....ฉันสัญญาว่าเราจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป” นายรองเท้าตอบกลับอย่างอ่อนโยนว่า ”เธอไม่จำเป็นต้องสัญญาหรอก เพราะเมื่อไหร่ที่เธอรู้สึกเบื่อ และอยากเป็นอิสระจากฉัน ฉันก็พร้อมจะให้เธอไป” ด.ญ.ความรักรู้ทันที่ว่า “นี่แหละคือความเข้าใจ” ที่เธอรอคอยมาแสนนาน แต่เธอเจอแล้วจะดูแลรักษาอย่างดี
ถึงแม้นายรองเท้าจะเป็นรองเท้าธรรมดาๆ คู่หนึ่ง ไม่ได้นาชื่นชมในสายตาของคนอื่น แต่สำหรับ ด.ญ.ความรัก แล้ว เขาสำคัญต่อเธอมาก เขาเข้าใจและห่วงใยเธอ เธอรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่กับเขา แค่นั้นมันก็เพียงพอแล้วสำหรับเธอ
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ด.ญ.ความรักและนายรองเท้าก็อยู่เคียงข้างกันตลอดไป ในบางครั้ง เราอาจเห็น ด.ญ.ความรักไม่ได้ใส่รองเท้า แต่อย่าเพิ่งตกใจ!! ลองมองดูในมือเธอสิ นายรองเท้าอาจอยู่มือเธอก็ได้ เขาอาจต้องการให้เท้าของเธอเป็นอิสระจากการผูกมัดบ้าง หรืออาจจะซักรองเท้าแล้วแห้งไม่ทันก็ได้ อย่าคิดมาก!!